Περιοδικό Αν

Τα σκαλοπάτια της ζωής – Ορέστης Μακρής

Συντάκτης Στην κατηγορία μουσική

Με καλή παρέα ξημερώματα σχεδόν, έχοντας πιάσει το τραγούδι και σκαλίζοντας με φίλους διάφορα θέματα, προσπαθώντας να θυμηθούμε στίχους και εισαγωγές -τέτοια ώρα τέτοια λόγια – που λέει και ο σοφός λαός μας. Ανάμεσα σε γέλια, μουσικές και αλκοόλ, ο φίλος μου ο Παναγιώτης μου λέει: «κάτσε να φτιάξουμε ένα του Μητσάκη». Ξεκινά να τραγουδά ένα πολύ όμορφο τραγούδι το οποίο εγώ το άκουγα για πρώτη φορά και μου άρεσε πάρα πολύ. Το άκουσμα του δεν μου ήταν ξένο, μου ήταν γνώριμο αλλά δεν μπορούσα να συνδυάσω συνθέτη και ερμηνευτή, όπως κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις και μας αρέσει να παίζουμε άτυπα το παιχνίδι της μαντεψιάς όταν δεν γνωρίζουμε κάτι. «Ανηφοριές κατηφοριές είναι η ζωή γεμάτη», έτσι ξεκινά ο στίχος ενώ στο ρεφρέν του ο ποιητής του λαϊκού μας τραγουδιού Γιώργος Μητσάκης, καταλήγει με το ότι «τα σκαλοπάτια της ζωής λεβέντικα να τ’ ανεβείς». Αφού μας παίδεψε για λίγο στο να μας αποκαλύψει τον ερμηνευτή του τραγουδιού, με μεγάλη μου έκπληξη άκουσα να λέει ότι το τραγουδά ο Ορέστης Μακρής. Ο ηθοποιός; τον ρώτησα. «Ναι», μου λέει «πρώτη εκτέλεση Ορέστης Μακρής. Ήταν μεγάλος τραγουδιστής ο Ορέστης Μακρής» συνεχίζει, «τενόρος και απ’ τους πολύ καλούς». Ομολόγησα ότι δεν το γνώριζα και την επομένη αποφάσισα να ψάξω τον Ορέστη Μακρή ως τραγουδιστή.

Διαβαστε περισσοτερα

4 συγγραφείς για 1 βιβλίο

Στην κατηγορία βιβλίο

Η μουντή Αθήνα ετοιμάζεται να υποδεχτεί τις Γιορτές. Ωστόσο, κάποιος άγνωστος, κρυμμένος στις σκιές του παρελθόντος, έχει άλλα σχέδια στο μυαλό του. Κι αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο μυαλό. Τα εγκλήματα θα διαδεχτούν το ένα το άλλο, κάνοντας την πόλη να τρέμει από τον φόβο για τη συνέχεια. Τελετουργικοί φόνοι απόλυτης σκληρότητας και εκδίκησης θα ενώσουν στον θάνατο ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Ή μήπως έχουν;

Διαβαστε περισσοτερα

Και όμως.

Συντάκτης Στην κατηγορία negropoem

Kαθώς αποκήρυξε την προαιώνια παγκόσμια τάξη και αναθεμάτισε τις προσταγές των φυσικών νόμων, άνοιξε τα νυχτοκέντητα φτερά της. Με το Μηδέν και το Μέγα Έλεος να σφιχταγκαλιάζονται και έχοντας στη θύμηση της το κλέος και την τραγικότητα του αρχαίου μύθου, περιδιάβηκε χωρίς επιστροφή, μα μονάχα με ένα δάκρυ: τις κλίμακες του λογικού, το επίπονο κέλευσμα της ματαιοδοξίας, τις παραινέσεις και επιταγές που για αμέτρητα, ασχημάτιστα φεγγάρια περιχαράκωναν τον ιδεατό της ορίζοντα, τις όψεις των δισταγμών και τον ανόθευτο ακόμα παιδικό της αναστεναγμό.

Διαβαστε περισσοτερα

7 ταινίες που θα σε κρατήσουν στον καναπέ χρονιάρες μέρες

Συντάκτης Στην κατηγορία off the record

Ο καιρός ήταν πολύς χωρίς το Off The Record, σίγουρα μας λείψατε και ελπίζουμε να σας λείψαμε και εμείς ως στήλη. Κάνατε και κάναμε διακοπές, έστω σύντομες, αποσυνδέσαμε λίγο τα…

Διαβαστε περισσοτερα

Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ: Kάθε χρόνο ή… όλο το χρόνο;

Συντάκτης Στην κατηγορία κινηματογράφος

Πρόταση για στέγη του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στο παλιό εργοστάσιο Γεωργιάδη. Το Φεστιβάλ πρέπει να φέρει δημιουργούς και κοινό πιο κοντά και να τους πάει πιο μακριά.

Διαβαστε περισσοτερα

Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας – 40 χρόνια προσφοράς

Στην κατηγορία ανερχόμενα

Το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας συμπληρώνει 40 χρόνια καλλιτεχνικής παρουσίας και αφιερώνει το επετειακό του ημερολόγιο στο τμήμα γλυπτικής. Μέσα από 12 εικόνες οι δάσκαλοι του τμήματος Ρένα Γρίβα και Γιώργος Καραχάλιος καταθέτουν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της δουλειάς που γίνεται μέσα από την τετραετή φοίτηση και όπως αυτή παρουσιάστηκε στην μεγάλη έκθεση που έγινε τον Οκτώβρη στο Κόκκινο Σπίτι. Διαφορετικά υλικά, μεγέθη και σημεία αναφοράς, μέσα από το πρίσμα της προσωπικής παρατήρησης συνθέτουν ένα μωσαϊκό ολοκληρωμένων εικαστικών έργων, μαθητών που μερικοί από αυτούς ήρθαν σε επαφή με τη Τέχνη λίγες εβδομάδες ή κάποιους μήνες πριν δημιουργηθούν τα έργα που βλέπουμε στις σελίδες του. Το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας συνεχίζει εδώ και 40 χρόνια, αθόρυβα, να παράγει πολιτισμό στην πόλη.

Διαβαστε περισσοτερα

Θωμάς Μυλωνάς – «Το κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας»

Συντάκτης Στην κατηγορία ανερχόμενα

Η πρώτη συγγραφική απόπειρα του Θωμά Μυλωνά κυκλοφόρησε μέσα στον Οκτώβριο από τις Παράξενες Μέρες. Πρόκειται για μία συλλογή μικρών ιστοριών όπου οι ήρωές του παίρνουν συνέντευξη από τον Άγιο Πέτρο, την λένε στον Πραξιτέλη, σχολιάζουν το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλάζουν την ιστορία και συνομιλούν με τον Σκαρίμπα. Διηγήματα, σενάρια, μονόλογοι συνεντεύξεις και ένα ντοκιμαντέρ για τον έρωτα στα δημόσια μέσα μεταφοράς, συνοδεύονται από τα σχέδια της Σοφίας Μυλωνά και μία ζωγραφιά του Αζί. Ο ρομαντικός, θωμαϊκός σουρεαλισμός εναλλάσσεται με τον υπαρκτό ρεαλισμό με τόση μαστοριά που σε ένα διήγημά του κάλεσε τον Εγγονόπουλο και αυτός σήκωσε τα χέρια ψηλά. Οι ήρωές του είναι μαριονέτες στα -όλο για παιχνίδι διάθεση- χέρια του, μόνο που εύκολα μπορεί κανείς να αναγνωρίσει σε ποιόν ανήκουν τα δάχτυλα από κάτω. Σκαρφίζεται ονόματα περίπλοκα, φουλ σημειολογικά για τους ήρωες (Χριστόδημος, Χριστόφορος, Νικηφόρος) και δίπλα τους παίζουν Μαρίες αλλά τι Μαρίες: κορίτσια 40άρικα, αντικείμενα του πόθου που ψάχνουν τα χαρτάκια τους μέσα στη τσάντα, με σιωπές σαν θρόισμα αγριοδαμασκηνιάς, έτοιμες πάντα να προσφέρουν μία απάντηση ή έναν ώμο.

Διαβαστε περισσοτερα