Περιοδικό Αν

Μάρα Μπαρόλα

Συντάκτης Στην κατηγορία ΑΝαρχεία

Η Μάρα Μπαρόλα δηλώνει Αμαρουσιώτισσα αλλά η καταγωγή της είναι από ένα χωριό της Κύμης, την Οκτωνιά. Πέρασε στη φιλοσοφική για να μη χαλάσει το χατήρι των γονιών της ενώ ταυτόχρονα γράφτηκε και στη δραματική σχολή Βεάκη, αφού η ίδια γνώριζε από νωρίς ότι θέλει να γίνει ηθοποιός. Οι πρώτες της συμμετοχές σε θεατρικά αλλά και τηλεόραση έγιναν ενώ ήταν ακόμα σπουδάστρια και πριν αποφοιτήσει με άριστα. «Ο Δρόμος», «Σελίδες με θέα», «Η Τράπεζα», «Οι στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη», «Κανείς δε λέει σ΄ αγαπώ», «Το Κόκκινο Δωμάτιο», «Το Καφέ της Χαράς», «7 Θανάσιμες Πεθερές», «Λούφα και Παραλλαγή», «Πλάκα μου κάνεις», «Μιά στιγμή, δυό ζωές», «Μίλα μου βρώμικα» είναι μερικές από τις εμφανίσεις της στην μικρή οθόνη ενώ έχει λάβει μέρος στις μικρού μήκους ταινίες: «Αισθήσεις», «Φευγαλέα Χαμόγελα» (σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κανελλόπουλου, βραβεύτηκε με το βραβείο Α΄ Γυναικείου Ρόλου στο φεστιβάλ Δράμας), «Ο Μάριος και το κοράκι» του Γιάννη Μπουγιούκα και το οποίο απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας Ν.Α Ευρώπης στο φεστιβάλ Δράμας. Συμμετείχε στις μεγάλου μήκους ταινίες: «Διονύσιος Σολωμός», «Η Επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά» σε σκηνοθεσία Πάνου Κούτρα, στην ταινία της ΄Ολγας Μαλέα «Λουκουμάδες με μέλι», στην ταινία «Μικρό Έγκλημα» του Χρήστου Γεωργίου, στο «Απ΄τα κόκκαλα βγαλμένα» του Σωτήρη Γκορίτσα κ.α. Από το πλούσιο βιογραφικό της δε λείπουν οι σκηνοθετικές της εμπειρίες («Arreglos y Desarreglos» και «Ροδάκινο Κομπόστα»), ασχολείται με το θεατρικό παιχνίδι, προετοιμάζει υποψήφιους νέους ηθοποιούς για τις εισαγωγικές τους εξετάσεις, συνεργάζεται με ψυχοθεραπευτές σε βιωματικά σεμινάρια και παραδίδει μαθήματα ξένων γλωσσών.

Διαβαστε περισσοτερα

editoriαν #48

Συντάκτης Στην κατηγορία editoriαν

Σόσιαλ μύδια σαγανάκι
Όταν τη δεκαετία του 70 ο Αντί Γουόρχολ μιλούσε για τα 15 λεπτά δημοσιότητας που θα ερχόντουσαν για τον καθένα, σίγουρα δεν φανταζόταν ότι αυτά θα μπορούσαν να γίνουν πολύ περισσότερα αλλά η αποκτηθείσα φήμη πολύ μικρότερη. Την εποχή που προφητικά ο εκκεντρικός καλλιτέχνης ξεστόμιζε το διάσημο πλέον απόφευγμα, τα μικρόφωνα ήταν δυσεύρετα και οι κάμερες λιγοστές.

Διαβαστε περισσοτερα

Σε πρώτο πρόσωπο!

Συντάκτης Στην κατηγορία negropoem

Γνώριζε να χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά τις αφηγηματικές δυνατότητες της μυθοπλασίας, όχι για να εξυψώνει την φαντασία του, αλλά να την παραπλανά. Με αυτόν τον τρόπο είχε μάθει να αμύνεται στις συγκινήσεις, ζώντας πλέον με αυτή την αντίληψη των πραγμάτων που βοηθάει να δημιουργείς μια ή περισσότερες αλήθειες. Κάποιοι λένε πως ήταν προικισμένος με την ευγένεια που προσεγγίζει την ταπεινοφροσύνη, γειτνιάζει, όμως, με την αυτοϋπονόμευση. Μερικές δεκάδες δευτερολέπτων αρκούσαν για να συνειδητοποιήσεις, πως στο πρώτο πρόσωπο αναγνώριζε τη φενάκη, ενώ η αναφορά στον εαυτό του ως έναν άλλον του παρείχε ένα ασφαλές καταφύγιο.

Διαβαστε περισσοτερα

To θηρίο των Χριστουγέννων

Συντάκτης Στην κατηγορία δωμάτιο με θέαν

Αυτά που θα σου διηγηθώ ήταν τα πιο φριχτά Χριστούγεννα της ζωής μου.
Ο μπαμπάς μου έλειπε, δεν έβρισκε καθόλου δουλειά στη Χαλκίδα, και έτσι του είχε τηλεφωνήσει ένας εργολάβος απ’ την Αλεξανδρούπολη, ο μπαμπάς μου είχε πάει εκεί πέρα να δουλέψει. Η μαμά μου μού είπε ότι δεν της πήγαινε να τον αφήσει μόνο του χρονιάρες μέρες, θα πήγαινε να τον βρει. Εγώ -γκαντεμιά- έτυχε να έχω ωτίτιδα και φοβόταν να με πάρει σε τέτοιο ταξίδι με το τρένο. Έπιασα -όχι πως είμαι κανάς κλαψιάρης- να χύνω μαύρο δάκρυ, κοπανιόμουνα όλο το απόγεμα για να με πάρει μαζί της, αλλά η μαμά μου δεν έπαιρνε από τέτοια, αρβανίτισσα, άντε να της αλλάξεις γνώμη. Μου είπε «θα σε αφήσω στους θειούς σου, μην κάνεις έτσι, σε λίγες μέρες θα είμαι πίσω».
Αυτό ακριβώς ήταν η τραγωδία: ότι έπρεπε να περάσω τις γιορτές με αυτούς.

Διαβαστε περισσοτερα

editoriαν #47

Συντάκτης Στην κατηγορία editoriαν

Υπάρχει κάποιος να μου πει ότι το 2017 ήταν μία καλή χρονιά; Φοβάμαι πως όχι. Η χρονιά που φεύγει -ευτυχώς θα πούμε οι περισσότεροι- ήταν μία κακή παρένθεση στο -ούτως ή άλλως- αρνητικού προσήμου γράφημα που περιγράφει την καθημερινότητα του μέσου Έλληνα.

Διαβαστε περισσοτερα

H διαπερατότητα των συνόρων

Συντάκτης Στην κατηγορία δωμάτιο με θέαν

Όταν το ξυπνητήρι χτύπησε, ο Νικηφόρος βρισκόταν για τα καλά εγκατεστημένος μέσα στη χώρα «Κρεβάτι». Γλυκειά χώρα, μακάρι να γινόταν να μείνει εκεί για πάντα.
Σηκώθηκε διστακτικά, αργόσυρτα.
Και μετανάστευσε στην επόμενη χώρα, που λεγόταν «Διαμέρισμα». Μικρό, ελάχιστα έπιπλα, σφαλιστά παραθυρόφυλλα, τσιγαρίλα.
Η πρώτη του κίνηση πάντα ήταν να ανοίγει την τηλεόραση. Η τηλεόραση ναι μεν μιλάει αλλά όχι όπως οι άνθρωποι. Μιλάει και δεν περιμένει απάντηση. Αυτό είναι το μεγάλο της προτέρημα.
Όλα καλά μέχρι εδώ. Το πράγμα τρωγότανε. Τώρα όμως άρχιζαν τα βάσανα…

Διαβαστε περισσοτερα

editoriαν #46

Συντάκτης Στην κατηγορία editoriαν

Ο βραζιλιάνος φωτογράφος Sebastião Salgado γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1944 σ’ ένα μικρό χωρίο, το Aimorés. Ήταν το έκτο παιδί και το μοναδικό αγόρι, μιας πολύτεκνης οικογένειας με οκτώ παιδιά. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες, έγινε δημόσιος υπάλληλος και εγκατέλειψε τη χώρα του, για πολιτικούς λόγους, τα μολυβένια χρόνια κατά τα οποία στην εξουσία εναλλάσσονταν διάφοροι στρατηγοί διορισμένοι απ’ το στρατό. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι και προσελήφθη από τον Διεθνή Οργανισμό Καφέ, για να ελέγχει την παραγωγή στην Αφρική, γεγονός που έμελλε να αλλάξει τη ζωή του.

Διαβαστε περισσοτερα

editoriαν #45

Συντάκτης Στην κατηγορία editoriαν

Ήρθε ο καιρός να πάρουμε καινούριο ημερολόγιο. Αν είναι τοίχου, θα έχει νέες εικόνες. Αν πάλι είναι τσέπης, θα είναι ίδιο με το παλιό, λίγο ανακατεμένα οι λέξεις και οι αριθμοί αλλά τι σημασία έχει αν πέρσι γιόρταζες Τρίτη και φέτος Τετάρτη; Προσπάθεια μόνο να τιθασέψουμε το χρόνο.

Διαβαστε περισσοτερα

Λεωφορείον ο Πόθος

Συντάκτης Στην κατηγορία δωμάτιο με θέαν

-Αυτός ο καινούργιος νοικάρης, είναι Καραμπαμπιώτης;
-Μπα.
-Ξέχασε το φως του στο διάδρομο αναμμένο.
-Το είδα.
-Τι δουλειά κάνει;
-Ρε μάνα, άσε με ήσυχη! Προσπαθώ να συγκεντρωθώ!
-Είναι παντρεμένος;
-Όχι.
-Είσαι σίγουρη;
Τινάχτηκα πάνω και έριξα ένα γερό κοπάνημα στην πόρτα του δωματίου. Ραγίσανε οι σοβάδες.
Η μάνα μου πίσω από την κλειστή πόρτα συνέχισε:
-Δε πας να του πεις να το σβήσει; Ζήτα του και ένα αυγό, να αυγοκόψω την ψαρόσουπα.
Διέκοψα τη μετάφραση. Δυο ώρες έψαχνα μια κωλολέξη.
Έβαλα πούδρα γιατί είχα το ένα μάγουλο κόκκινο και το άλλο άσπρο.
Όταν στάθηκα μπροστά στην πόρτα του, θυμήθηκα ότι είχα ξεχάσει να βγάλω την τρισάθλια ρόμπα μου. Αλλά ήταν αργά πια: είχα ήδη χτυπήσει το κουδούνι.

Διαβαστε περισσοτερα

Οι χειμωνιάτικες πανσέληνοι βγαίνουν από το βάθος του ποταμιού.

Συντάκτης Στην κατηγορία αναλαμπίδες

Από το ίδιο μέρος φτάνουν στο παράθυρο μου τα χρώματα της ανατολής. Οι μουντές μέρες μπορεί να είναι οι πιο χαρούμενες και οι ηλιόλουστες οι πιο βαριές. Στον κάμπο η υγρασία θριαμβεύει. Από δω, από τους πρόποδες, οι σιλουέτες των γυμνών δέντρων διαγράφονται αχνά. Οι καμινάδες στέλνουν μηνύματα καπνού η μία στην άλλη κι όλες μαζί στον ουρανό. Τα σπίτια καθαρά, στρωμένα και στολισμένα είναι έτοιμα για την υποδοχή. Αναμένουν αυτό που δε θα έρθει, μόνο και μόνο επειδή τα ρολόγια μιας ορισμένης νύχτας δείξουν 00:00.

Διαβαστε περισσοτερα