Στάθης Δράκος (Minor Project)

Ζωή με χρώματα

Ο Στάθης Δράκος είναι Χαλκιδέος. Είναι ο τραγουδιστής, ο συνθέτης και ο εγκέφαλος ενός μουσικού, υπέροχου εγχειρήματος, των “Minor Project”. Το “παράξενα υιοθετημένο” EP “Great” άρχισε να παίζεται από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς πριν καλά-καλά το καταλάβουν και γρήγορα η μπάντα άρχισε τις live εμφανίσεις.
Οι Minor Project προέκυψαν από την παρέα του Δράκου με τον Βίκτωρα Φορλίδα, το Γιώργο Κολοκυθά, τον Αλέξανδρο Μπαλτά και τη Μαρία Καρέτσου.
Το άλμπουμ “In Colors” κυκλοφορεί σε επιλεγμένα δισκοπωλεία και δωρεάν στο site της Antelma Music.

Στάθης Δράκος

Είχαμε τη χαρά να έχουμε δημοσιεύσει την πρώτη σου συνέντευξη στη στήλη «ανάμεσα μας» στο τεύχος 8, τον Απρίλη του ’09. Εκτός από διορατικοί, ήμασταν και γουρλήδες;

Ναι, σίγουρα! Ήταν θυμάμαι ό,τι είχα γνωρίσει τα άλλα παιδιά του συγκροτήματος. Ήταν μία απίστευτα καλή περίοδος όλα αυτά τα χρόνια για μένα.

Τι θα άλλαζες σε αυτή την πορεία από τότε μέχρι σήμερα;

Δε νομίζω πως θα άλλαζα κάτι. Είμαστε ακόμα σε μία φάση που ό,τι κάνουμε μας ευχαριστεί πάρα πολύ και αυτός είναι και ο λόγος που συνεχίζουμε. Δεν έχουμε καταφέρει να ζούμε από τη μουσική μας και ούτε νομίζω πως αυτό που κάνουμε είναι τόσο σπουδαίο, αλλά εμάς μας ευχαριστεί αφάνταστα. Όλα αυτά τα χρόνια ήρθαν όλα τόσο ομαλά και ευχάριστα και δε νομίζω πως θα ήθελα να αλλάξω το παραμικρό. Αυτό τουλάχιστον πιστεύω εγώ, αλλά νομίζω πως καλύπτω/αντιπροσωπεύω και τους άλλους.

Πόσο σας «ταλαιπωρούν» οι σπουδές σας τώρα που είστε και δημοφιλείς;

Η αλήθεια είναι ότι τώρα έχει πιο πολύ τρέξιμο ειδικά για εμένα και τον Αλέξανδρο που χρωστάμε και τα περισσότερα στη σχολή. Η αλήθεια είναι πάντως ότι πέρασα ένα μεγάλο διάστημα στην Πάτρα που έγραφα μουσική χωρίς να περιμένω να γίνει κάτι, χωρίς να έχω γνωρίσει τα υπόλοιπα παιδιά του συγκροτήματος και τότε δεν τα πήγαινα καλά ούτε με τα μαθήματα. Όταν αποφάσισα να βγω από το σπίτι και να κάνω κάποια πράγματα, τότε μου πήγαν όλα καλά. Και η σχολή και το συγκρότημα ξεκίνησαν να πηγαίνουν καλά παράλληλα. Πιστεύω ότι όταν γίνεσαι δραστήριος, τότε με κάποιο μαγικό τρόπο όλα σου πάνε καλύτερα.

Πως το έχουν πάρει οι γονείς σας που έχουν τόσο μικρούς σταρ στην οικογένεια;

Οι γονείς μας το χαίρονται πάρα πολύ! Τόσο που ούτε εγώ δεν το περίμενα. Κι επειδή διατηρούμε όλα τα παιδιά πολύ καλές σχέσεις με τους γονείς όλων, σα μια μεγάλη οικογένεια, βλέπω ότι όλοι οι γονείς μας χαίρονται και αναγνωρίζουν τις θυσίες που κάνουμε. Το μόνο που με άγχωνε πάντα ήταν η γκρίνια του πατέρα μου που άφησα πίσω 2 χρόνια τη σχολή και αυτό δεν έγινε ποτέ. Ούτε σε μένα, ούτε σε κανένα άλλο από τα παιδιά. Είχαμε όλοι πολύ μεγάλη στήριξη από τις οικογένειές μας.

Μιας και μιλάμε για στήριξη: Τύχατε (και σίγουρα όχι άδικα) μεγάλης εκτίμησης από σπουδαίους μουσικούς παραγωγούς. Πώς αισθάνεστε που ο Χρήστος Παπαμιχαήλ του «Μελωδία» κυκλοφόρησε το “Great” πολύ πριν την επίσημη κυκλοφορία του πρώτου σας δίσκου και ο Γιώργος Μουχταρίδης του “Pepper” προτείνει το “In Colors” μέσα από την τελευταία του συλλογή;

Και οι 2 αυτοί που ανέφερες, εκτός από πολύ σπουδαίοι παραγωγοί, για να προωθήσουν κάτι πρέπει πρώτα να το αγαπήσουν και έτσι έγινε και με τα κομμάτια μας. Ειδικά στην περίπτωση του Χρήστου Παπαμιχαήλ κυκλοφόρησε μία συλλογή όταν ακόμα ο «Μελωδία» είχε την πολυτέλεια να το κάνει και συμπεριέλαβε ένα κομμάτι μας που μέχρι τότε το είχαμε κυκλοφορήσει μόνο στο ίντερνετ. Ήταν πολύ συγκινητικό για μας. Ο Μουχταρίδης ήταν ο άνθρωπος που συνετέλεσε περισσότερο από ότιδήποτε άλλα στο να βγει η μουσική ακόμα παραέξω. Η συλλογή του που συμπεριέλαβε και το δικό μας κομμάτι πήγε πολύ καλά και αυτό συνέβη πολύ γρήγορα. Άλλωστε και ο Pepper που μας παίζει πολύ συχνά, είναι ένας σχετικά νέος σταθμός με πολύ σημαντικούς παραγωγούς και φανατικό κοινό, στο οποίο ανήκουμε κι εμείς.

Στη Χαλκίδα σας υποστήριξαν τα τοπικά ραδιόφωνα, δεδομένου ότι είσαι και Χαλκιδέος;

Έτυχε να έχουμε μία πολύ κακή εμπειρία από ένα ραδιοφωνικό σταθμό στη Χαλκίδα. Γενικά, δε νομίζω ότι μας παίζουν όσο σε άλλες πόλεις, αλλά ποτέ δεν είχα την απαίτηση από κάποιον να μας παίξει.

Τι ακούτε όταν δεν ακούτε “Minor Project”;

Το τελευταίο διάστημα ακούω πάρα πολύ ραδιόφωνο και μουσικές άλλων, φίλων, μουσικών. Έχω αποκτήσει την τάση, το «κακό» (για άλλους «καλό») να αγαπάω μουσικές καλλιτεχνών που αγαπάω, δηλαδή φίλων, ή γνωστών που έχω παρακολουθήσει την πορεία τους, την προσπάθειά τους. Γενικά όμως ακούω σχεδόν τα πάντα.

Ο Χατζιδάκις σας έχει επηρεάσει περισσότερο από ό,τι θα περίμενε κανείς για παιδιά της ηλικίας σας. Που ήσασταν εσείς όταν στα 90’s και στα 00’s «έβρεχε» σουξεδάκια τύπου «μπες μες το καμπριολέ;»

Ααα, το θυμήθηκες! Εγώ σου το ‘πα ότι ακούω τα πάντα! (γέλια)
Η αλήθεια είναι ότι το βρίσκω πολύ τιμητικό να μας συνδέουν τόσο έντονα με το Χατζιδάκι. Αυτό μάλλον οφείλεται σε ένα ωραίο λάθος, στο ότι οι περισσότεροι έχουν ακούσει μόνο το In Colors από το δίσκο μας το οποίο φέρνει στη μουσική του Χατζιδάκι, κάτι που δε συμβαίνει όμως με τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου.

Έχετε δηλώσει όμως ότι σας έχει επηρεάσει ο Χατζιδάκις όπως και ο Βασιλικός που έχει χαρακτηριστεί κι αυτός “παιδί του Χατζιδάκι”.

Για αυτό ευθύνεται σίγουρα το ωδείο που στο κεφάλαιο “Χατζιδάκις” έχουμε δουλέψει όλοι πάρα πολύ. Λέω κεφάλαιο, γιατί δεν ήταν ένας ακόμα μουσικός, χαρακτήρισε με τη μουσική του μια ολόκληρη γενιά. Μιας και ανέφερες το Βασιλικό, θα σου πω ότι πριν τους Raining Pleasure δεν πίστευα ποτέ ότι ένα συγκρότημα από την Πάτρα θα μπορούσε να κάνει μία τόσο μεγάλη και επιτυχημένη πορεία. Επίσης, ο Βασιλικός, άθελά του μάλλον, λειτούργησε σαν κινητήριος δύναμη για μένα με το να μου γράψει κάποια πολύ όμορφα και ενθαρρυντικά σχόλια σε μουσικές που είχα ανεβάσει στο ίντερνετ. Ένιωσα πολύ ωραία που βρέθηκε ένας μουσικός από την ίδια πόλη στην οποία ενωθήκαμε εμείς, ο οποίος βγήκε παραέξω και που μας υποστήριξε. Η Πάτρα πάντα θα βγάζει πράγματα / θα αναδεικνύει ταλέντα, νομίζω. Τώρα ξεκινάει μία κοπέλα που είναι από την Πάτρα και είναι συγκλονιστική!

Με τόσες επιτυχίες στη σειρά, τι σας ενθουσιάζει ακόμα;

Εγώ ενθουσιάζομαι ακόμα όποτε κλείνουμε μία συναυλία. Καλές και οι συνεντεύξεις αλλά άμα σου λένε για συναυλία στη Σύρο το καλοκαίρι δε γίνεται να μην ενθουσιαστείς –άνθρωπος είσαι! Αυτό που μας ενθουσιάζει ακόμα πολύ είναι το να γνωρίζουμε μέσα από αυτό νέους ανθρώπους. Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε ποτέ να γνωρίσουμε τόσους ανθρώπους, αν δεν παίζαμε μουσική. Δε θα είχαμε γνωρίσει για παράδειγμα τη Μαριέττα που έχουμε ένα πολύ καλό καλλιτεχνικό δέσιμο και έχουμε συνεργαστεί και τόσες φορές. Λέω για τη Μαριέττα γιατί είναι μια από τις πιο γνωστές συνεργασίες μας, η οποία προέκυψε όταν ήρθε στην Πάτρα για μία συναυλία και την κάλεσα στο σταθμό που έκανα εκπομπή για συνέντευξη.

Τι απωθημένα έχεις/-ετε;

Δε νομίζω ότι σα συγκρότημα έχουμε απωθημένα γιατί ποτέ δε βάλαμε υψηλούς στόχους. Γινόντουσαν πράγματα πριν ακόμα τα θέσουμε σα στόχους. Ίσως φταίει το ότι δεν έχουμε προλάβει ακόμα να «αράξουμε».

Σε ποιούς οφείλετε αυτό που είστε (εκτός από τις μαμάδες σας);

Εγώ σίγουρα το οφείλω πρώτα απ’ όλα στους καθηγητές μου στο ωδείο, γιατί καλή η έμπνευση, αλλά χωρίς τη θεωρία δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα. Ύστερα χωρίς την οικονομική, αλλά και την ηθική στήριξη των γονιών μου δε θα είχα κάνει τίποτα από αυτά. Εγώ προσωπικά οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στα υπόλοιπα παιδιά τα οποία στήριξαν το συγκρότημα χωρίς ποτέ να πληρώνονται όσο θα έπρεπε από αυτό. Είναι πρώτα φίλοι και μετά συνεργάτες και πιστεύω ότι έτσι με βλέπουν κι αυτοί. Τέλος, το οφείλουμε σε όλους εκείνους που αγάπησαν τη δουλειά μας και την προώθησαν σα δικιά τους και φυσικά στην παρέα μας στην Πάτρα, τα 20-25 εκείνα άτομα που δε λείπουν ποτέ από ό,τι κάνουμε.

Ξέρω για παράδειγμα ότι η μουσική που παίζουμε τώρα πάει και ότι θα ήταν λίγο ρίσκο αν αλλάζαμε ύφος τώρα, αλλά αν αυτό μας έρθει θα το κάνουμε.

Τι πρέπει να περιμένουμε τώρα από τους Minor Project;

Ίσως είναι κακό αυτό που θα πω, αλλά πιάνω κι εγώ πολλές φορές τον εαυτό μου να λέει ότι «τελικά μπορεί οι Μinor να μην εξελίχθηκαν όπως ξεκίνησαν» και είναι σίγουρα κακό να ακολουθείς μία πορεία επειδή έτσι ξεκίνησε. Αυτό είναι και μία μικρή επανάπαυση. Θεωρώ μαγκιά να μην κάνεις υποχρεωτικά αυτό που ήδη πάει, αλλά να ακολουθείς αυτό που θες εσύ να κάνεις. Ξέρω για παράδειγμα ότι η μουσική που παίζουμε τώρα πάει και ότι θα ήταν λίγο ρίσκο αν αλλάζαμε ύφος τώρα, αλλά αν αυτό μας έρθει θα το κάνουμε. Υπάρχουν καλλιτέχνες που το έχουν τολμήσει και έχουν κάνει απίστευτα πράγματα και άλλοι που απέτυχαν οικτρά. Εμείς πιστεύω ότι είμαστε ακόμα μικροί και έτσι έχουμε την πολυτέλεια να πειραματιστούμε ακόμα.

Να περιμένουμε δηλαδή κάτι εντελώς διαφορετικό σε κάποιο επόμενο τραγούδι σας;

Δε θέλω να πω κάτι τέτοιο γιατί αυτό που για μας μπορεί να είναι νέο σαν άκουσμα για κάποιον τρίτο μπορεί να είναι πολύ κοντά σε ό,τι παίζουμε μέχρι σήμερα.

Έχεις πει ότι «η πειρατεία ήρθε για να σώσει τη μουσική». Το πιστεύεις ακόμα μιας και είστε κι εσείς ένα σχήμα που «πρόκοψε» μέσα από τη διαδικασία του τζάμπα, ή στον επόμενο δίσκο σας θέλεις να έχουν πρόσβαση μόνο όσοι σας τα ακουμπάνε;

Ο πρώτος μας δίσκος βγήκε από εμάς και έτσι δε χρειάστηκε να μπει επάνω του μία τιμή και να πούμε ότι κοστίζει τόσο. Ούτε μπορώ να πω ότι μέσα από το ίντερνετ θα πουλάω τα κομμάτια μου 2 ευρώ γιατί κι εγώ έχω ακούσει άπειρη μουσική δωρεάν και έχω δει αμέτρητες ταινίες χωρίς να πληρώσω. Πιστεύω ότι αυτή η έκρηξη της πειρατείας στο ίντερνετ βοήθησε τα παιδιά να μορφωθούν. Από το τίποτα. Από ένα τραγούδι που μπορεί να ακούσει κάποιος και να του πει κάτι που δεν έχει πει σε άλλον. Εμένα αυτό μου έχει συμβεί πολλές φορές. Με μία ταινία που σου περνάει μηνύματα από άλλες κοινωνίες. Το ίντερνετ είναι ένα μεγάλο σχολείο. Όσο μπορώ να διακινώ κι εγώ τη μουσική μας δωρεάν μέσα από αυτό θέλω να το κάνω χωρίς να μπορώ να σου πω με βεβαιότητα ότι θα μπορώ πάντα.

Μας επηρεάζει η κρίση στο τι ακούμε;

Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι έχουμε αναθεωρήσει κάπως αυτό που μέχρι πριν από λίγο καιρό λέγαμε lifestyle. Έχουμε γίνει λίγο πιο ανεκτικοί, ψάχνουμε περισσότερο κάποια πράγματα. Το ότι κλείσανε κάποια μπουζούκια και μερικές μεγάλες πίστες και οι καλλιτέχνες αυτών εμφανίζονται σε μικρότερα μαγαζιά και είναι πιο κοντά στο κοινό τους, νομίζω ότι εντάσσεται περισσότερο στο πλαίσιο ενός καλού μάρκετινγκ. Η μουσική αυτή καθεαυτή δε νομίζω ότι έχει επηρεαστεί από την κρίση, ή τουλάχιστον δεν έχω επηρεαστεί εγώ.

Πώς φαντάζεσαι να είναι τα πράγματα (τα δικά σας αλλά και γενικότερα) στο μακρινό μέλλον, όταν δεις την πρώτη σου άσπρη τρίχα;

Την έχω δει ήδη! Γενικά θέλουμε να έχουμε μία ήρεμη πορεία. Όχι στάσιμη, ήρεμη. Τώρα τελειώνει για τους περισσότερους από το συγκρότημα το κεφάλαιο σπουδές και είναι σημαντικό να δούμε προς τα που θα στρίψουμε. Η μουσική θέλουμε να υπάρχει πάντα στη ζωή μας, χωρίς πιέσεις, μόνο με τα καλά συναισθήματα που μας γεννάει. Είναι δύσκολο να θέλεις να σταθείς στη σημερινή συγκυρία στα πόδια σου, αλλά θα το προσπαθήσουμε. Είναι σημαντικό να μπορείς να ζεις αξιοπρεπώς κάνοντας αυτό που αγαπάς.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου χώρος;

Το Gazarte.

Για ποιό φαγητό θα έσπαγες μια δίαιτα;

Για πάααρα πολλά! Μπορώ να σου πω για ποιά έχω ήδη σπάσει δίαιτα! (γέλια) Και δε μιλάμε για γλυκά! Τουλάχιστον δεν τρώω κρέας.

Είσαι vegetarian;

Εδώ και 2 χρόνια. Λοιπόν θα έσπαγα την οποιαδήποτε δίαιτα για παστίτσιο αλλά όχι με κιμά, με μανιτάρια! Ή παπουτσάκια με μανιτάρια.

Τι ποτό θα έπινες ντάλα μεσημέρι;

Μαύρο ρούμι!

Ποιό βιβλίο διάβασες πρόσφατα;

«Τα τρία δώρα». Είναι ένα παιδικό βιβλίο.

Έχεις κατοικίδια;

Έχω μία κόρη, ένα σκυλάκι, τη Μαίρη Λου. Είχα κι ένα χάμστερ και ένα κουνέλι. Λίγο μετά το θάνατο του κουνελιού, έφερε ο πατέρας μου στο σπίτι λαγό. Εκεί έγινα vegetarian.

Ποια φράση επαναλαμβάνεις συχνότερα;

Αυτό μου είναι πολύ δύσκολο να το απαντήσω. Μάλλον θα έπρεπε να ρωτήσω τους άλλους. Νομίζω ότι επαναλαμβάνω συχνά το: «σε παρακαλώ πολύ!»

Τι αγαπάς στη Χαλκίδα;

Αγαπάω τα καλοκαίρια στο Λευκαντί, την παραλία της που μου φαίνεται κάθε φορά και πιο όμορφη, το ότι είναι δίπλα στην ωραιότερη παραλία, τη Χιλιαδού και ότι ξέρω πως ό,τι και αν μου συμβεί, εδώ είναι οικογένεια.

Μοιραστείτε:  

Tags: