Α.Λ.Ε.Φ. (Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας)

13 χρόνια!

«Ο Πόλεμος των Άστρων» του Τζορτζ Λούκας, η πρώτη ταινία θρύλος του 1977, που σηματοδότησε μια καμπή στην κινηματογραφική ιστορία του φανταστικού, και έκανε θεσμό τα blockbuster γενικότερα, άργησε να έρθει στη Χαλκίδα κατά δύο χειμώνες. Το είδα πρώτα, και καθυστερημένα, σ’ ένα θερινό σινεμά της Αθήνας, αλλά θα περίμενα πολύ περισσότερο για να το δω στην ίδια μου την πόλη. Και όταν το πρόβαλε επιτέλους το «Μάγια», κάπου το 1979, ήμουν θυμάμαι εγώ και άλλοι τρεις μέσα στην αίθουσα. Μια αίθουσα, στην οποία δεν έπεφτε καρφίτσα όποτε πρόβαλε τα μπουνίδια των Τρινιτά, ή αργότερα το «Κώτσος και οι Εξωγήινοι» με τον Κώστα Βουτσά. Αυτή ήταν η Χαλκίδα τότε, και αυτή ήταν η προσωπική μου πορεία στην επιστημονική φαντασία. Με μια αίσθηση κλασικής, περιθωριακής μοναξιάς. Δεν ήμουν τυχερός στη δική μου γωνία του Ελλαδιστάν, ψυχές όμως ταγμένες στον υπέροχο κόσμο του φανταστικού υπήρχαν και αλλού, και η δύναμη της έλξης ανάμεσά τους υπήρξε δυνατότερη και πάντοτε πιο αποδοτική.

6ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού της ΑθήναςΤον Ιανουάριο του 1978 είχε ιδρυθεί στην Αθήνα «Κινηματογραφική Λέσχη Φαντασίας και Επιστημονικής Φαντασίας», με σκοπό την προβολή ταινιών του είδους. Το 1992, και με την βούλα του νόμου, ξεκινούσε επίσημο σωματείο «Αθηναϊκής Λέσχης Φίλων του Σταρ Τρεκ», με καθιερωμένες εβδομαδιαίες συναντήσεις για προβολή ταινιών και τηλεοπτικών επεισοδίων της σειράς. Το 1995, στη Θεσσαλονίκη αυτή τη φορά, υπήρχε η «Ελληνική Λέσχη του Φανταστικού», με ομιλίες, θεατρικά δρώμενα, μουσική και (φωτοτυπημένα) δελτία ενημέρωσης. Τα μέλη της ξεπερνούσαν τα 120 άτομα. Και το 1997, εμφανίστηκε η «Λέσχη του Φανταστικού Ιωαννίνων» με συναντήσεις στην πόλη για οργάνωση κινηματογραφικών, θεατρικών και λογοτεχνικών εκδηλώσεων. Υπήρξαν όλες αξιέπαινες, ρομαντικές προσπάθειες, εύθραυστες όμως ενάντια στη σκληρή, ελληνική πραγματικότητα, βορά και στις έσωθεν ζυμώσεις, αναπόφευκτες της ελληνικής πάντα ιδιοσυγκρασίας.
Σήμερα, το όνειρο έχει μεταλαμπαδεύσει στην Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας, όπου τα τελευταία 13 χρόνια υπηρετείται και αναδεικνύεται με περισσή αγάπη και φροντίδα από μια ακόμα ξεχωριστή ομάδα ονειροπόλων. Το Φεβρουάριο του 1998, και με την πρωτοβουλία των Σταυρούλα Βεντούρη, Βασίλη Καράβολα και τον αρχισυντάκτη του περιοδικού “Απαγορευμένος Πλανήτης”, Χριστόδουλο Λιθαρή, υπήρξε ιστορική σύναξη στο “Καφέ Ακαδημαϊκόν”, όπου τέθηκε η προοπτική μιας λέσχης για το φανταστικό. Στη συνάντηση συμμετείχε και ο Άγγελος Μαστοράκης, εκδότης τότε του “Nova”, κι αργότερα υπεύθυνος έκδοσης του ένθετου “9” της Ελευθεροτυπίας.
Το έδαφος ήταν ήδη γόνιμο. Υπήρχε μια μεγάλη παρέα που αγαπούσε το φανταστικό, αρκετοί από αυτούς ενεργοί στις παλαιότερες οργανωτικές προσπάθειες, άνθρωποι που διάβαζαν τα ίδια βιβλία, έβλεπαν τα ίδια έργα, είχαν ορισμένοι κλίση στη συγγραφή, και που συναντιόνταν συχνά για να τα συζητούν με συνοδεία καφέ, μπύρας και μεζέδων. Τι πιο φυσικό, λοιπόν, από μια ακόμα ελπιδοφόρα κίνηση; Η πρόταση ήταν κυρίως για την ίδρυση λέσχης με λογοτεχνικό επίκεντρο, κάτι που αρχικά προκάλεσε ποικίλες αμφιβολίες και τριβές. Πολλοί ανησυχούσαν για την πρόωρη αποτυχία του εγχειρήματος. Θα ακολουθούσαν αρκετές ακόμα άτυπες συναντήσεις με ομιλίες και αναγνώσεις διηγημάτων, πριν την καθοριστική συνάντηση της 6ης Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου, όπου συζητήθηκε το Καταστατικό της Λέσχης και εκλέχτηκε προσωρινή επιτροπή για τις διαδικασίες νομιμοποίησης του Σωματείου. Με 103 μέλη σήμερα, η Λέσχη πραγματοποιεί τακτικές συναντήσεις για προβολές ταινιών, παρουσιάσεις βιβλίων και αναγνώσεις διηγημάτων. Εκδίδει επίσης, εδώ και οκτώ χρόνια, το περιοδικό “Φανταστικά Χρονικά” με ειδήσεις, άρθρα, συνεντεύξεις και διηγήματα από το λογοτεχνικό χώρο και τον κινηματογράφο. Φέτος, διοργάνωσε πετυχημένα, για άλλη μια χρονιά, το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού «SFF-rated» (10 με 16 Μαρτίου, στον κινηματογράφο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ της Συγγρού), που ξεκίνησε πριν 6 χρόνια σαν ρετροσπεκτίβα ελληνικών ταινιών του είδους, και εξελίχθηκε σε διεθνές. Η Λέσχη διαθέτει και Λογοτεχνικό Εργαστήρι (αριθμεί τις 16 συναντήσεις μέχρι στιγμής), στο οποίο ευδοκιμεί σχεδόν όλη η σύγχρονη σκηνή του ελληνικού φανταστικού, και κυρίως της επιστημονικής φαντασίας. Πρόσφατες κυκλοφορίες των μελών της ΑΛΕΦ, στον τομέα της ε.φ:

Μιχάλης Μανωλιός – «…και το τέρας» (Εκδόσεις Τρίτων). 18 διηγήματα, από τα οποία το εξαίρετο «Αίθρα» μόλις κέρδισε το πρώτο βραβείο στο 5ο Ετήσιο Διεθνή Διαγωνισμό Διηγημάτων Φανταστικής Λογοτεχνίας, ΑΕΟΝ AWARDS 2010. Του ιδίου και η παλαιότερη ανθολογία «Σάρκινο Φρούτο» (Τρίτων) με οκτώ διηγήματα, ένα εξπρές επιστημονικής φαντασίας, που αποκαλύπτει ευφάνταστα τη φύση του ανθρώπου σε σύγκρουση με εξωπραγματικές καταστάσεις.
Κώστας Χαρίτος – «Σχέδιο Φρακτάλ» (Τρίτων). “Είναι δυνατόν μια πεταλούδα, που ανοιγοκλείνει τα φτερά της στο Παγκράτι να προκαλέσει καταιγίδα στη Νέα Υόρκη; Η κοινή λογική το αποκλείει. Οι νόμοι της φυσικής το υποστηρίζουν. Μήπως υπάρχει μια τρίτη εκδοχή;”
Παναγιώτης Κούστας – «Έξι Δισεκατομμύρια Τρόποι Ζωής» (Τρίτων). “Ενδεικτικές ματιές στον κόσμο, που πάντοτε μπορεί να γίνει καλύτερος. Στη Μέθη Αζώτου ο καθένας ζει με τον δικό του, μοναδικό, τρόπο, έναν από έξι δισεκατομμύρια τρόπους ζωής.”
Αλέκος Παπαδόπουλος – «Λάθος Οδηγίες» (Τρίτων). “Μέχρι πού μπορούν να φτάσουν τα μέτρα ασφαλείας στις αεροπορικές πτήσεις; Πώς μπορεί να επηρεάσει ο υπερπληθυσμός την κληρονομιά που ένας σύζυγος αφήνει στη χήρα του; Φαντάζεστε μια θεοκρατία του ζωδιακού κύκλου; Μήπως η βαρύτητα είναι νόμος του κράτους και όχι της φυσικής;”
Δημήτρης Βανέλλης – «Το Καλοκαίρι μου έξω από το Θόλο» (Μέδουσα). “Ένας πληρωμένος δολοφόνος από το μέλλον επιστρέφει πίσω στο χρόνο για να εκτελέσει μια σύγχρονή του επιστήμονα, που κάνει χρονοδιακοπές σε κάποιο νησί του Αιγαίου. Μια συναρπαστική ιστορία από το μέλλον, που διαδραματίζεται σ’ ένα ελληνικό νησί του σήμερα.”

Η Λέσχη έχει εκδόσει και ανθολογία, με δεκαεννιά σχολιασμένα διηγήματα (ΕΦ, φάνταζυ, τρόμου), από τις έξι πρώτες συνεδρίες του Λογοτεχνικού Εργαστηρίου της, «Τρεις ματιές τ’ αλλάζουν όλα» (εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος). Άλλα μέλη συγγραφείς ε.φ., είναι ο Μιχάλης Αντωνόπουλος, με τα έργα του «Ούλτιμους Βορεάλης» και «Η Πάλη με τις Σκιές» (Αίολος), και ο Γιάννης Χατζηχρήστος, με το «Ανασκαφή στο Μέλλον» (Εστία).
Το τοπίο της τέχνης στην Ελλάδα εξακολουθεί να είναι σκληρό και άγονο, στο δε φανταστικό, είναι κυριολεκτικά σεληνιακό. Δεν υπάρχει καταξίωση, δεν υπάρχει εφησυχασμός. Το όνειρο πρέπει  να περνάει αέναα συμπληγάδες, με το συνεχόμενο μόχθο αυτών που το αγαπούν, σαν των ηρωικών Αργοναυτών της ΑΛΕΦ. Κάθε επόμενη εκδήλωση και έκδοση είναι μια κατάκτηση, ένας ακόμα αναστεναγμός ανακούφισης. Δώστε προσοχή, γιατί η φαντασία είναι σημαντική. Είναι κρίμα να αντιλαμβανόμαστε την απουσία της μόνο όταν αυτή χάνεται, πριν προλάβουμε να την αγγίξουμε, πριν της επιτρέψουμε να μας αγγίξει. Χάρη σε αυτήν, κάποιοι στις μέρες μας έχουν βρει λόγο να εξακολουθούν να χαμογελούν. Δεν είναι μικρό κατόρθωμα, ούτε όμως και δύσκολο.
Όσο για μένα, πέφτει λίγο μακριά η Αθήνα συμπολίτες. Πορεύομαι ακόμα μόνος, ένας μαύρος σκώληξ του Ευρίπου.
Επίσημος δικτυότοπος: http://alef-gr.blogspot.com/

Μοιραστείτε:  

Tags: