Μπλεκ, Ζαγκόρ και Σία

Μια φορά κι έναν καιρό, όταν ήμασταν παιδιά…

Ακούγεται πανέμορφα παράλογο, σαν παραμύθι, υπήρξε όμως μια εποχή (ρομαντική; νοσταλγική;) όπου εικονογραφημένοι ήρωες, όχι οι X-Men, ούτε οι Spiderman, Ironman ή άλλου είδους -man, αλλά ήρωες βγαλμένοι από τον αμερικάνικο αγώνα της ανεξαρτησίας κατά των βρετανών κατακτητών, διακρίθηκαν με μεγάλη επιτυχία στα Βαλκάνια, θρυλικές φιγούρες που όμως γεννήθηκαν από την φαντασία Ιταλών δημιουργών! Και μπορεί εκείνη η εποχή για μας να ανήκει στο παρελθόν, σε χώρες όμως σαν την Σερβία, ακόμα και σήμερα, ο Ζαγκόρ συνεχίζει να σκορπά την χαρακτηριστική ιαχή του: AAHHYAAKK!

Κόμικ #1Μεγαλώνοντας στην Κωνσταντινούπολη, δεκαετία του ‘60, τα πρώτα κόμικ που ανακάλυψα και αγάπησα ήταν αυτοί οι ιδιόμορφοι επαναστάτες, που ήταν μεγάλη εκδοτική επιτυχία και στην Τουρκία. Αντίθετα με την Ελλάδα, που δύο-τρεις μαζί στεγάζονταν μέσα σε ένα τεύχος, στα δικά μου μέρη ο κάθε ήρωας κυκλοφορούσε ανεξάρτητα, με τον δικό του τίτλο. Μπελάς για την τσέπη του μπαμπά, καθώς αγόραζα τέσσερα με πέντε βιβλιαράκια την εβδομάδα. Αξέχαστα καλοκαίρια με τα ξαδέλφια μου σε αναγνωστικές συνεδριάσεις, συζητώντας τις περιπέτειες, γελώντας με το χιούμορ, κάνοντας υποθέσεις για τη συνέχεια της επόμενης εβδομάδας. Ο Ζαγκόρ ήταν ο αγαπημένος μου, ακολουθούμενος φυσικά από τους Μπλεκ, Λοχαγό Μαρκ, Τομ Μιξ και άλλους.
Στα τέλη της δεκαετίας του 60 στην Ελλάδα, ο Στέλιος Ανεμοδουράς αναγκάστηκε από την δικτατορία να κλείσει τον θρυλικό Μικρό Ήρωα. Ψάχνοντας στο εξωτερικό για κάτι εναλλακτικό, ανακάλυψε τον Μπλεκ (“Il Grande Blek”), καρπό των διάσημων δημιουργών Sartoris, Sinchetto και Guzzon, οι οποίοι εμπνεύστηκαν το 1954 τη χαρακτηριστική φιγούρα του «ξανθού γίγα», ενός κυνηγού που διακρίθηκε στον αγώνα για την Αμερικανική ανεξαρτησία από τους Βρετανούς αποικιοκράτες κατά τα τέλη του 18ου αιώνα. Αν και ιταλικής προέλευσης, όλοι θεωρούσαν το κόμικ αμερικάνικο, έτσι ο εκδότης και πρόβλημα δεν είχε με την χούντα, και όλο και κάποιο επαναστατικό μήνυμα περνούσε στο κοινό.
Στα ελληνικά περίπτερα το Μπλεκ εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1969, με τιμή 2 δραχμές. Στην πρώτη του αυτή περίοδο, που θα διαρκούσε ως τον Δεκέμβριο του 1975, κυκλοφορούσε στη γνωστή του μικρή διάσταση, καθώς εκείνα τα βιβλιαράκια κρύβονταν εύκολα από γονείς και δασκάλους. Σαν πρώτη ιστορία παρέμεναν σταθερά οι περιπέτειες του ομώνυμου ήρωα, τον οποίο πλαισίωναν οι φίλοι του Ρόντυ και Καθηγητής Μυστήριος, ενώ ακολουθούσαν ιστορίες με τον Ρίνγκο, τον Τομ Μιξ και το ανάγνωσμα Παιδί-Φάντασμα. Στις επόμενες δύο δεκαετίες η θεματολογία θα πολλαπλασιαζόταν.
Αναμενόμενα, η επιτυχία του Μπλεκ έφερε στο προσκήνιο κι άλλους τίτλους με νέους ήρωες.
Το όνομα Ζαγκόρ προέρχεται από τη σύντμηση του “Za-gor-te-nay” που σημαίνει (δήθεν) το «πνεύμα με το τσεκούρι.» Δημιούργημα του συγγραφέα Guido Nolitta και του σκιτσογράφου Gallieno Ferri (που θα συνεργάζονταν αργότερα και για το Mister No) το πρώτο τεύχος είχε εκδοθεί στην Ιταλία το 1961.
Ο Ζαγκόρ είχε αφιερώσει τη ζωή του στην προστασία της ειρήνης και της τάξης στο φανταστικό δάσος του Darkwood, κάπου στην ανατολική Αμερική. Είχε σχεδόν υπεράνθρωπες αθλητικές ικανότητες και ήταν ικανότατος στη χρήση του πολεμικού τσεκουριού του. Οι ινδιάνοι τον θεωρούσαν ημίθεο σταλμένο από το Μανιτού. Οι ιστορίες του μπορούν κυρίως να χαρακτηριστούν ως γουέστερν, διαποτισμένες όμως συχνά από στοιχεία τρόμου και επιστημονικής φαντασίας. Σε όλες του τις περιπέτειες είχε πάντα στο πλευρό του τον πιστό του συνεργάτη Τσίκο, έναν κοντό, στρογγυλό, αδηφάγο, αλλά καλόκαρδο Μεξικάνο.
Στην Ελλάδα το Ζαγκόρ δοκίμασε τις δυνάμεις του αρκετές φορές αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει το κοινό. Η πρώτη και πιο πετυχημένη ήταν στις αρχές του ’70 ως μέλος της θρυλικής τριάδας Μπλεκ – Ζαγκόρ – Όμπραξ.Κόμικ #2

Μαζί με αυτούς τους δύο, πόσοι από μας δεν ανδρωθήκαμε στην παρέα και των Κάπταιν Μάρκ (με συντρόφους τον Μίστερ Μπλούφ, τον σκύλο του Φλοκ και τον ινδιάνο Θλιμμένο Μπούφο), Κάπταιν Μίκυ (με τον μέθυσο Τσικουδιά και τον γιατρό Αφαιμάξη), και Όμπραξ (με τον Βαρώνο και τον Φαγάνα). Οι έλληνες μεταφραστές σίγουρα μεγαλούργησαν από έμπνευση στα ονόματα!
Η πορεία του Μπλεκ κράτησε μια 25ετία, μέχρι τον Ιούνιο του 1994 που διακόπηκε η έκδοση του. Η κυκλοφορία του είχε γνωρίσει δόξες αγγίζοντας και τα 130.000 αντίτυπα.
Ενώ λοιπόν στο σχολείο, φουκαράδες δάσκαλοι ίδρωναν να μας μάθουν για τους αληθινούς ήρωες της Ιστορίας, και ήμασταν πολύ μικροί να κατανοήσουμε το υπόβαθρο του σκηνικού στο οποίο διαδραματίζονταν οι περιπέτειες των δικών μας, των χάρτινων, όλοι μας γνωρίζαμε πλέον για τους Λύκους του Οντάριο, τους Αμερικάνους Πατριώτες και την επανάσταση τους ενάντια στους κακούς Άγγλους, τα καραβάνια και τους πιονέρους, τα Τοτέμ και τις φυλές των Ινδιάνων, τους βάλτους της Φλόριντα και τα άγρια τοπία της Αμερικής.
Από πλευράς ποικιλίας, τεχνικής, ποιότητας, διαθεσιμότητας και εξέλιξης, η σημερινή εικόνα της 9ης τέχνης δεν συγκρίνεται φυσικά με εκείνη την εποχή. Η βιομηχανία της Αμερικής, και με την υποστήριξη του κινηματογράφου, έχει πλέον κατακτήσει την αγορά, και ίσως επάξια. Μου λείπουν όμως εκείνοι οι παλιοί ήρωες, μου γνέφουν συχνά από μακριά, από τοπία στα οποία άφησα τα παιδικά μου χρόνια.
Ποιος από μας δεν θα ήθελε να επιστρέψει εκεί; Ονειρεύομαι λοιπόν ένα μπαούλο γεμάτο από εκείνα τα παλιά τεύχη, σα να με περιμένουν να τα ανακαλύψω, και ξεφυλλίζοντας τα, σελίδα-σελίδα να επιστρέψω πίσω, σε κάποιο ανέμελο καλοκαίρι.

Μοιραστείτε:  

Tags: